نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 پژوهشگاه میراث فرهنگی

چکیده

در مقاله حاضر، در چارچوب برنامه کمینه‌گرا و بر پایه نظریه گروه‌ فعلی لایه‌ای، جایگاه روساختی فعل اصلی را در زبان فارسی بررسی می‌کنیم.بدین منظور، نخست درباره ترتیب کلمه‌ها در این زبان و ساخت درونی گروه فعلی سخن می‌گوییم؛ سپس جایگاه هسته گروه زمان فارسی را بررسی می‌کنیم و بر اساس آموزه‌های نظری و شواهد تجربی، نشان می‌دهیم که در این زبان، زمان در شمار مقوله‌های گروهی هسته پایان قرار دارد؛ آن‌گاه از چگونگی نشان‌گذاری عنصر زمان بر فعل اصلی سخن می‌گوییم و پیشنهاد می‌کنیم در این فرایند، فعل اصلی از درون گروه فعلی کوچک خارج شود و به هسته گروه زمان و در صورت وجود داشتن فعل کمکی «بودن» در ساختار جمله، به هسته گروه نمود کامل، پیوسته شود؛ به گفته دقیق‌تر، بر مبنای این تحلیل، مشخصه تصریب فعل اصلی در فارسی مانند زبان فرانسه و بر خلاف انگلیسی قوی است و در روند بازبینی خود، سبب ارتقای این فعل به گروه بازبینی‌کننده می‌شود.جایگاه قیدهای گروه فعلی، حذف گروه فعلی، ساخت پرسش تأییدی، و تعامل زمان با نمود کامل، شواهدی برای تأیید این فرضیه فراهم می‌آورند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Main Verb Movement in Persian A Minimalist Approach

نویسندگان [English]

  • Ali Darzi 1
  • Mazdak Anosheh 2

1 Tehran University

2 Institute for Cultural Heritage

چکیده [English]

Based on the Minimalist program and VP-shell analysis, the present study is to investigate the surface position of the main verbs in Persian language. In this regards, the word order and internal structure of verb phrases in Persian language have been mentioned and then, the head-position of Tense Phrase (TP) have been considered. In the next step, it has been theoretically and empirically shown that Tense is considered as head-last parameters in this language. Nextly it has been discussed how Tense affects the main verb and it has been suggested that verbal elements within the vP move higher up to the relevant functional heads, i.e. T or Perf, to pick up the inflection. To be more precise, in the Persian feature checking system when the inflection feature on v is valued, the value is strong; so the whole little v complex has to move out of the vP for checking purposes, including for tense marking (as in French, but unlike what happens in English). Finally, a number of empirical evidences, including the position of lower adverbials, VP-ellipsis, confirmatory tag questions, and the interaction between tense and perfect aspect, are provided for favoring verb movement out of vP in Persian.

کلیدواژه‌ها [English]

  • VP-shell Analysis
  • Minimal Link Condition
  • Checking
  • Agree
  • Strong Feature
  • Verb Movement